( 1 ) ديگرى سروده است : « نفس دوستدار خدا ، نفس زبونى است و كدام دوستدار و عاشق است كه زبون نباشد و چون نفس دوستدار به پروردگارش پيوسته شود ، محال است كه چيز ديگرى را به جاى او بخواهد . » ( 2 ) و سروده شده است : « به من مىگويند تو را به خدا سوگند آيا عاشقى ؟ مىگويم مگر يك روز بوده است كه از عشق خالى باشم ؟ ! از جام عشق در گهواره جرعه‌يى نوشيدم كه شيرينى آن همچنان در سينه و گلوى من پايدار است . » ( 3 ) ديگرى سروده است : « بر حذر باش كه با احمق دوستى كنى كه احمق همچون جامهء پوسيده است ، هر گاه يك جاى آن را وصله زنى ، همين كه باد حركتش دهد ، جاى ديگرش دريده مىشود . و همچون شكاف بزرگ در شيشه است و آيا ديده‌اى شكاف و شكستگى شيشه به هم بر آيد ؟ يا چون خر چموشى است كه اگر سيرش كنى به مردم لگد مىپراند و چون گرسنه شود ، عرعر مىكند . يا چون بردهء بد كاره است كه اگر گرسنه‌اش دارى از همسايه دزدى مىكند و چون سير شود ، تبهكارى مىكند . » ( 4 ) مجلس هفتاد و يكم در تشويق بر مخالفت با خواسته‌هاى نفسى و نفس ( 5 ) خداوند متعال در آيهء سيزدهم سورهء سوم ( آل عمران ) فرموده است : « آراسته شد براى مردمان دوستى خواسته‌هاى نفسى از داشتن زنان و پسران و اموال فراوان از زر و سيم . . . . » . ( 6 ) و در آيهء 53 سورهء دوازدهم ( يوسف ) فرموده است « و برى نمىدارم نفس خود را كه هر آينه نفس ، امركننده به بدى است . » ( 7 ) و خداوند متعال در آيهء چهلم سورهء هفتاد و نهم ( النازعات ) فرموده است « و اما آنكه بترسد از مقام پروردگارش و باز دارد نفس را از خواهش ، همانا كه بهشت جايگاهش خواهد بود . » ( 8 ) پيامبر ( ص ) فرموده‌اند : هر كس به جاى سرزنش ديگران نفس خود را سرزنش